ต้นไม้ยักษ์ บ้านสะนำ อุทัยธานี

ออกจากบ้านเจ็ดโมงเช้า ไปกอด ต้นไม้ยักษ์บ้านสะนำ

จากฝั่งธนบุรี Google แนะนำให้ใช้เส้นทาง สุพรรณบุรี ดอนเจดีย์ ลานช้าง บ้านไร่ ใช้เวลาราวสามชั่วโมง รถไม่มาก ขับสบาย

คิดไว้ในหัวว่า ต้นไม้ยักษ์ ต้องอยู่ในป่าลึก ผิดคาด วันนี้ความเจริญรุกล้ำเข้าไปทุกที

บ้านสะนำ คนส่วนใหญ่เป็นลาวจากหลวงพระบาง เรียกตัวเองว่า ลาวครั่ง ถูกบังคับให้มาตั้งถิ่นฐานที่นี่ ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่3 เดิมเป็นป่ารก ปัจจุบันแพ้วถางไม้ใหญ่ ปลูกหมากไว้ ขาย กิน

บ้านสะนำ จัดการให้นักท่องเที่ยว ได้เข้าชม ต้นไม้ยักษ์ เป็นอย่างดี เตรียมที่จอดรถไว้ให้สะดวกสบาย เมื่อเราเดินเข้าไปใกล้ จะเห็นป่าหมาก เขียวขจี โอบล้อมต้นไม้ยักษ์ไว้อย่างสวยงาม

ต้นไม้ยักษ์ มีชื่อว่า ต้นเซียง หรือต้นผึ้ง ขนาด 40 คนโอบ วัดรอบโคนต้นยาว 97 เมตร อายุกว่า 300 ปีโตอยู่ในที่ดินของ ลุงเฮียง ชาวป่า ที่หลงรักต้นไม้ใหญ่ ไม่ยอมขาย ไม่ยอมตัด ตั้งใจรักษาต้นไม้ต้นนี้ให้เป็นสมบัติของลูกหลาน แบ่งปัน อนุญาติ ให้ประชาชนเข้ามาศึกษาชื่นชม โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

ต้นไม้ยักษ์ อยู่ในลานดินกว้าง ที่ถูกปัดกวาด สะอาดสะอ้าน เมื่อเข้าไปยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ผมรู้สึกเหมือนมาเยี่ยมญาติผู้ใหญ่ใจดี รากพูพอน ที่แผ่สาขาออกค้ำยันให้ต้นไม้ แข็งแรง สูงใหญ่ ให้ความรู้สึกเคร่งขรึม สง่างาม สังเกตผิวพรรณ จะเห็นร่องรอยที่ผ่านร้อน ผ่านหนาว มาอย่างโชกโชน ผมวางมือลงสัมผัสลำต้น กล่าวขอบคุณ และขอให้ ยืนสง่า เป็นที่รักของคนบ้านสะนำ ไปอีกนานเท่านาน

ปากทางเข้า มีเพิงร้านขายของของชาวบ้านหลายร้าน แวะซื้อขนมตาล ชาวบ้านทำสดใหม่ ทานรองท้อง หอม หวาน อร่อยมากๆ